In en uit de motivatiedip

 
 
Waarom blijft een klusproject zo vaak onafgemaakt? Waarom gaat het bij 46% van de grote ICT projecten fout? Waarom lukt het vaak niet om een boek helemaal uit te lezen?
 
Dat komt omdat je in het begin van een activiteit of project gemotiveerd bent door de snelle progressie die je maakt.
 
Iedere stap voorwaarts is een relatief grote vooruitgang. Maar als je zo’n beetje op de helft van een project bent, worden de stapjes ten opzichte van het beginpint relatief gezien steeds kleiner. Je raakt gedemotiveerd: het schiet niet meer op.
 

 
Als je op de helft van een project in staat bent om je focus te verleggen, kun je jezelf opnieuw motiveren.
 
Als je je vooruitgang vanaf dat moment gaat afmeten aan de hoeveelheid werk die nog gedaan moet worden, schiet het opeens weer lekker op. Iedere stap richting het einde wordt relatief gezien een steeds grotere stap.
 
Hetzelfde geldt voor grote projecten waar meer mensen in participeren. Als dat soort projecten mislopen, doen ze dat bijna altijd als ze over de helft zijn. Dat is niet zo gek.
 
Het is gebruikelijk om de status van een project structureel af te meten aan de vooruitgang daarvan. Het zou naar de klant toe immers een negatief signaal kunnen betekenen als je op de helft van de doorlooptijd met zijn allen heel blij zit te zijn omdat het project steeds verder af komt. Alsof je staat te springen om op heel korte termijn van die klant af te zijn.
 
Maar juist doordat dat omslagpunt niet wordt benut, loop je de kans dat een projectteam gedemotiveerd raakt en je het doel niet behaalt.