Je hebt een managing director. Maar wie leidt het bedrijf?

Op enig moment wordt een onderneming te groot om nog op dezelfde manier te worden geleid. 

Er komt een MT. Verantwoordelijkheden worden verdeeld. Misschien stel je zelfs een managing director aan. Op papier is er veel veranderd. 

Maar jij zit nog steeds aan tafel. 

Een belangrijke klant belt jou rechtstreeks. Een manager loopt toch even bij jou binnen. Bij een lastig besluit kijkt iedereen naar jou. En als iets niet goed gaat, grijp jij in. 

Logisch. Jij kent het bedrijf als geen ander. 

Maar wie leidt het dan? 

De titel overdragen is niet hetzelfde als de leiding overdragen 

Je kunt verantwoordelijkheden weggeven en besluiten vasthouden. 

Zolang jij ieder belangrijk besluit wilt kennen, elke afwijking zelf wilt beoordelen en ingrijpt zodra iets anders loopt dan jij zou doen, blijft je bedrijf organisatie op jou leunen. 

Ook als het organigram iets anders zegt. 

Een managing director stuurt. Maar binnen de ruimte die jij hem geeft. En die ruimte is zo groot als jouw vertrouwen op enig moment toestaat. 

Grip krijgt een andere vorm

Als je toch grip wilt voelen moet dat anders worden ingericht.  

Grip betekende: alles zelf weten en zelf beoordelen. Maar wat je persoonlijk ziet, weet en controleert heeft een plafond. Op een gegeven moment groeit je bedrijf voorbij wat één persoon kan overzien.  

Op de nieuwe schaal betekent grip iets anders. Dat verantwoordelijkheden helder zijn. Dat afwijkingen zichtbaar worden zonder dat jij ernaar hoeft te zoeken. Dat besluiten op de juiste plek worden genomen. En dat jij erop durft te vertrouwen dat dat gebeurt zonder dat je er telkens tussen hoeft te zitten. 

Dat is de moeilijkste stap in groei. 

Niet een MT bouwen. Niet een managing director aanstellen. 

Maar accepteren dat iemand anders werkelijk gaat leiden. 

Want pas als de onderneming ook zonder jouw voortdurende tussenkomst bestuurbaar blijft, heb je geen grip verloren: 

Je hebt grip anders georganiseerd.