De verstikking van een monocultuur

Uitputting, plagen en ziektes. Wat geldt voor de landbouw, geldt ook voor je woon- en werkomgeving. Een monocultuur lijkt aantrekkelijk, maar heeft grote nadelen.

Tulpenbollen en hechte families

Stel je uitgestrekte vlaktes met bloeiende tulpen voor, of de aanblik van het witte stadje Thorn. Het brein is geprogrammeerd om patronen te zien. Het oog houdt van orde en rust. Ook in sociaal verband is een monocultuur aantrekkelijk. Van buitenaf lijkt die eensgezinde familie met allemaal gelijkgestemde zielen een warm bad. In een dorp waar de inwoners grotendeels dezelfde kerk frequenteren voel je de samenhang.

Het is niet alleen goud wat er blinkt

In je bedrijf houdt een monocultuur zichzelf bovendien in stand. Je bent van nature geneigd om in een sollicitant je evenbeeld te zoeken. Dat voelt comfortabel. Zo’n kandidaat past daarnaast het beste in het team dat ook al uit jouw gelijken bestaat. Toch moet je je voor een sociale monocultuur in je bedrijf hoeden. De uitputting en plagen daarvan zijn:

• Je wordt elkaars concurrent

Stel je een call center voor waar alleen jonge vrouwen werken: Als je veel op elkaar lijkt wordt het lastig jezelf te onderscheiden. Je zult daar veel harder voor moeten werken. Als gevolg van die concurrentiestrijd is er, in tegenstelling tot het beeld dat je van buitenaf hebt, binnen de groep juist minder samenhang en minder vertrouwen.

• De kwaliteit gaat omlaag

Op een accountantskantoor waar mannen werken met een sterk analytische inslag worden minder goede besluiten genomen: Als iedereen dezelfde manier van denken heeft, is er geen wrijving. Dat is slecht voor de kwaliteit van de besluitvorming. Er is geen noodzaak om alternatieve oplossingsrichtingen te onderzoeken en tot betere creatieve ideeën te komen. Iedereen is het met elkaar eens. Een groep waarin variëteit is in afkomst, geslacht, leeftijd en overtuigingen kent dergelijke problemen niet en wordt dan ook, door iedereen, als prettig ervaren.