Een blinde vlek van ondernemers

Soort zoekt soort. Want het voelt nou eenmaal vertrouwd om met mensen om te gaan die op jou lijken. En daar is niets mis mee, zolang je dat principe maar niet in je personeelsbeleid hanteert.

Pas op voor te veel van hetzelfde

Veel ondernemers verzamelen gelijkgestemde medewerkers om zich heen. Je beoordeelt iemand immers positiever als je je tot die persoon aangetrokken voelt. En die aantrekkingskracht ervaar je bij anderen die uiterlijk (geslacht, afkomst, leeftijd), maar met name ook innerlijk (wat denkwijze, waarden en persoonlijkheid betreft) op je lijken.

Een bedrijf met uitsluitend gelijkgestemden is een bedrijf zonder toekomst

In de praktijk leidt dat bijvoorbeeld tot een bedrijf waar uitsluitend visionairs en creatieve geesten werken. Dat is weliswaar goed voor de innovatiekracht van het bedrijf, maar er wordt gegarandeerd onvoldoende geproduceerd. En dat leidt tot mislukking.

Irritatie is goed

Je hebt doeners nodig. Operators, uitvoerders, ‘machers’. Werknemers die jouw visie succesvol ten uitvoer brengen; die daar voldoening uit halen en die geen behoefte hebben om mee te denken over de koers van jouw bedrijf. Dat zijn mensen waar jij je niet in herkent. Als ondernemer kun je zelfs gemakkelijk het gebrek aan visie en creativiteit interpreteren als desinteresse of een gebrek aan betrokkenheid. En de kans is groot dat je je daaraan irriteert.

Hoe werf je succesvol personeel?

Helaas kun je je niet zomaar onttrekken aan de aantrekkingskracht van gelijksoortigheid. In jouw aannamebeleid moet je daar rekening mee houden.

In je werving moet je aantrekkingskracht omzeilen

Dat vraagt een gestructureerd sollicitatiegesprek waarin je een beoordeling doet op basis van feiten, en waarin zo min mogelijk ruimte is voor emoties. Hoe je dat doet? Op ons blog verscheen eerder een artikel waarin we een beproefde methode beschrijven om succesvol personeel te werven: ‘door je als werkgever van je slechtste kant te laten zien’!