De onrust ná de crisis

Door Katrina ontwikkelde 29% van de inwoners van New Orleans een post traumatische stressstoornis en het kostte die groep zo’n twee jaar om hiervan te herstellen. Na de tweede wereldoorlog was voedsel nog vier jaar op de bon. Het is illustratief voor de manier waarop een crisis doordreunt ook als hij afgelopen lijkt te zijn. Dat geldt ook voor de Coronacrisis waarvan het eind in zicht is en we de post-crisis-gevolgen al merken:  

• De chipsindustrie is ontregeld waardoor veel branches bij een toenemende vraag toch met omzetverlies worden geconfronteerd.
• In de fietsindustrie raken de kettingen, tandwielen en remkabels op.
• Er is een groot tekort aan hout.

  De saamhorigheid die we in de crisis kenden maakt plaats voor een gevecht om grondstoffen. Personeel dat zich in de crisis stil hield, speelt nu weer op met (opgespaarde) grieven en eisen. Kortom, chaos.   Ondernemers die denken dat ze nu nog voorzichtig moeten zijn, vissen straks achter het net. Word daarom pro-actief en maak beleid. Leg voorraden aan, zorg dat je goed personeel aan je bindt, maak duidelijk wat je van je personeel verwacht. Vertel ook je klanten dat uitstel van inkoop tot problemen kan leiden. Er staat ons een rumoerige tijd te wachten. Hoe eerder je hierop anticipeert, des te beter. In de crisis is er saamhorigheid. Ruzie krijg je als er weer geld wordt verdiend.