Strategie gaat over de toekomst. Maar niet alleen.

Alle strategiegesprekken beginnen met de blik naar voren. Waar willen we over drie, vijf, tien jaar staan? Welke markten willen we bedienen? Wat willen we bouwen?

Dat is een logisch vertrekpunt. Maar het is niet het enige.

Want wie alleen vooruitkijkt, slaat een cruciale stap over.

Jouw resultaat loopt voortaan via iemand anders

Als ondernemer weet je aan het einde van de dag of het gelukt is. Een deal binnen. Een marge die klopt. Een team dat presteert. Die meetbaarheid drijft je, en geeft je energie.

Als begeleider werkt dat anders. Jouw resultaat is vertraagd, indirect, en soms helemaal niet zichtbaar. De ondernemer die jij begeleidt boekt de winst. Jij boekt de groei. Dat zijn twee verschillende dingen, en niet iedereen kan daarmee leven.

Bovendien: alles wat jou succesvol heeft gemaakt, je aanpak, je instinct, je bewezen methode, kan hier ineens in de weg zitten. Niet omdat het verkeerd is. Maar omdat het van jou is, niet van hen.

Kan het systeem de toekomst dragen?

De vraag is dus niet alleen: waar willen we naartoe? Maar ook: kan ons huidige systeem die kant wel op?
Is de organisatie ingericht om de gewenste groei op te vangen? Kunnen de mensen, de processen en de structuur meegroeien met het plan, of lopen ze er straks tegenaan? Wat moet er in de inrichting veranderen om de toekomst die je voor ogen hebt ook echt te kunnen realiseren?

Dit is waar strategie en organisatieinrichting elkaar raken. Een toekomstplan zonder die analyse is een wens. Met die analyse wordt het een realistisch vertrekpunt.

Het misverstand

Strategie gaat over de toekomst. Maar een strategie die alleen vooruitkijkt mist de helft.

De toekomst wordt gebouwd op wat er nu is. Wie dat niet eerlijk onder ogen ziet, neemt de problemen van vandaag gewoon mee naar morgen, alleen in een groter jasje.